ผลวิจัยเผย นิสัยผัดวันประกันพรุ่งไม่ได้จากเกิดเวลา แต่เป็นเรื่องการจัดการอารมณ์

ผลวิจัยเผย นิสัยผัดวันประกันพรุ่งไม่ได้จากเกิดเวลา แต่เป็นเรื่องการจัดการอารมณ์

            ผลวิจัยแสดงให้เห็นว่า คนจะมีนิสัยชอบผัดวันประกันพรุ่งหรือไม่นั้น ล้วนขึ้นอยู่กับลักษณะการก่อตัวของสมองที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละคน และเกิดจากเรื่องของการบริหาร “อารมณ์” มากกว่าการบริหารจัดการ “เวลา”

ผลการวิจัยที่ถูกค้นพบนี้ ถูกตีพิมพ์ลงในวารสาร Psychological Science โดยมีเนื้อหาระบุว่า ได้ทำการศึกษาเรื่องนี้ผ่านแบบสำรวจและแสกนสมองคนจำนวน 262 คน เพื่อตรวจสอบดูว่าเป็นคนที่มีแนวโน้มรีบจัดการกับภารกิจตรงหน้าได้รวดเร็วแค่ไหน จนกระทั่ง ทีมนักวิจัยค้นพบว่ามีสมองอยู่ 2 ส่วน ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกำหนดว่าคนเราจะลงมือทำภารกิจตรงหน้าให้เสร็จ หรือเลื่อนเวลาออกไปเรื่อย ๆ

ซึ่งคนที่ติดนิสัยผลัดวันประกันพรุ่งนั้น จะมีสมองส่วนที่เรียนว่า อมิกดาลา (amygdala) ที่มีลักษระคล้ายแมล็ดอัลมอนด์ คอยทำหน้าที่ควบคุมเหตุผลและอารมณ์ ที่มีขนาดใหญ่กว่าคนทั่วไป และยังมีการเชื่อมต่อของสมองส่วนที่เรียกว่าอมิกดาลากับส่วนล่างของสมองบริเวณที่เรียกว่า anterior cingulate cortex ไม่ดีเท่ากับคนอื่น จึงทำให้มีความสามารถจัดการอารมณ์และสิ่งเร้าที่เข้ามารบกวนน้อยกว่า จนส่งผลต่อความมุ่งมั่นในการจัดการภารกิจตรงหน้า

คนที่ติดนิสัยผัดวันประกันพรุ่ง อาจมีความวิตกกังวลร่วมด้วย

แอร์ฮัน เก็นค์ หนึ่งในทีมนักวิจัย ที่ประจำการอยู่ในมหาวิทยาลัยรัว เมืองโบคุม ได้ระบุไว้ว่า คนที่มีสมองส่วนอมิกลาดาขนาดใหญ่กว่าคนอื่น ก็อาจมีความวิตกกังวล เวลาตนเองลงมือทำอะไรแล้วจะเกิดผลลัพธ์ไม่ดีตามมา ดังนั้น ผู้คนเหล่านี้จึงมีแนวโน้มมีอาการลังเลและผัดวันประกัน

ทางด้าน ศ. ทิม พิชชิล จากมหาวิทยาลัยคาร์ลตัน เมืองออตตาวา ผู้ดำเนินการศึกษานิสัยผัดวันประกันพรุ่งมานานหลายทศวรรษมีความเชื่อว่า สิ่งที่ทำให้เกิดนิสัยผัดวันประกันพรุ่งคือเรื่องการจัดการกับอารมณ์ มากกว่าเรื่องการจัดการเวลา ซึ่งผลงานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า ผู้ที่ติดนิสัยผัดวันประกันพรุ่งมักมีปัญหาเรื่องการควบคุมอารมณ์ และสมองส่วนที่ใช้ในการจัดการกับอารมณ์ ก็สามารถครอบงำกระบวนการจัดระเบียบตัวเองได้

ศ.พิชชิล ยังระบุต่ออีกว่า การเปลี่ยนแปลงของสมองสามารถเกิดขึ้นได้ และเคยมีผลงานวิจัยที่ยืนยันให้เห็นว่าการฝึกสติและทำสมาธิมีความเกี่ยวข้องกับการหดตัวของสมองส่วนอมิกดาลา และการขยายตัวของส่วนหน้าของสมองกลีบหน้าผาก (pre-frontal cortex) จนทำให้การเชื่อมต่อระหว่างสมองทั้งสองส่วนนั้นอ่อนแอลง ดร.แคโรไลน์ ชลึทเทอร์ หัวหน้าทีมวิจัยในครั้งนี้ ได้กล่าวปิดท้ายว่า “สมองของคนเรามีความสามารถในการตอบสนอง และเปลี่ยนแปลงได้ตลอดชีวิต”

ข้อแนะนำจากนักวิจัย สำหรับผู้ที่ติดนิสัยชอบผัดวันประกันพรุ่ง

1.หากไม่มีกำหนดเส้นตาย ให้เปลี่ยนมากำหนดเวลาการทำงานแทน เช่น ทำงาน 25 นาที และหยุดพัก 5 นาที หรือพักนานกว่านั้น หากกำหนดเวลาทำงานไว้ 90 นาที

2.เขียนภารกิจที่ต้องทำทั้งหมด จากนั้นแบ่งภารกิจแต่ละอย่างออกเป็นส่วน เพื่อให้ทำงานแต่ละชิ้นเสร็จง่ายขึ้น

3.พยายามลดสิ่งเร้าที่มารบกวนความสนใจ

4.เมื่อมีงานที่ต้องทำ อาจจะเอาเวลาเหล่านั้นไปทำอย่างอื่น และบอกตัวเองว่าไม่ว่าง ดังนั้น เมื่อมีเวลาให้ลงมือทำงานนั้นทันที

Leave a Reply